Waarom we onze badkamerverwarmingseenheden onder een “marteltest” plaatsen
Laten we eerlijk zijn: badkamers zijn een nachtmerrie voor elektronica. Door de stoom van het ochtenddouche, de constante vochtigheid en af en toe wat water dat erop terechtkomt, is het in een badkamer eigenlijk net een tropisch regenwoud. Als een handdoekrail of infraroodlamp niet bestand is tegen deze omstandigheden, zal deze snel kapotgaan. Het kan al na een paar maanden zover zijn dat de apparatuur beschadigd raakt of dat er een kortsluiting optreedt. Daarom gebruiken we “vocht- en hittesten”. Het klinkt misschien ingewikkeld, maar het is niets anders dan proberen de apparatuur alvast te testen voordat deze bij u thuis komt.
De strijd tegen vocht
Stoom zit niet alleen op het oppervlak; het dringt ook naar binnen. Het komt via de sluitingen naar binnen en blijft op de elektrische contactpunten zitten. In de meeste infraroodverwarmers is het punt waar de kwartsbuis in contact komt met de metalen behuizing het zwakke punt. Wanneer waterdamp in contact komt met deze hete oppervlakken, ontstaat er een eindeloze cyclus van condensatie en verdamping. Dit is ideaal voor roestvorming. Om dit tegen te gaan, plaatsen we de apparaten in een gecontroleerde kamertje, verhogen we de temperatuur en vochtigheid, zodat we in een kort tijdsbestek de effecten van jarenlang gebruik kunnen simuleren.
Zorgen voor veiligheid
We kijken niet alleen naar roestvorming. We hechten ook veel belang aan de isolatie-eigenschappen van de apparaten. Een lamp kan op de eerste dag nog prima werken. Maar na 500 uur blootgesteld te zijn aan vochtige hitte, beginnen zich scheuren te vertonen. Als de sluitingen faillieten, kan er een kortsluiting optreden. Dat kan leiden tot een beschadigde apparatuur of een uitgeslagen stopper in de schakelaarkast. We blijven de apparaten onder druk zetten tot ze echt kapotgaan. Dat is de enige manier om er zeker van te zijn dat de elektriciteitsleidingen in een vochtige ruimte veilig zijn.
Het evenwicht vinden
U zou denken: “Plaats het apparaat gewoon in plastic!” Maar er is een probleem: als we de behuizing volledig waterdicht maken, kunnen de onderdelen niet meer ademen. Ze beginnen dan te oververhitten, waardoor de lamp zelf wordt beschadigd. Het is een soort strijd tussen het voorkomen van waterinbraak en het laten ontsnappen van warmte. Onze testen vertellen ons precies waar dat ideale evenwicht ligt. Op deze manier krijgen we de benodigde bescherming, zonder dat de levensduur van de apparaten wordt verminderd.