
Waarom de leidingen van uw infraroodverwarmer steeds kapotgaan (en hoe u dit kunt oplossen)
Als u ooit te maken hebt gehad met plafondmonteerde infraroodverwarmers, weet u vast dat ze ontzettend heet kunnen worden. Maar hier is het geheim: meestal is het niet het verwarmingselement dat als eerste kapotgaat.
Het echte probleem begint juist op de plek waar de stroomleidingen in de kwarts- of keramische buis komen. Die kleine verbinding is de zwakke plek van het hele systeem. Als deze verbinding losraakt, komt er zuurstof naar binnen, brandt het filament uit of breekt de isolatie – dan heeft u te maken met een kortsluiting.
Het probleem van ‘thermische druk’
Veel van deze apparaten worden samengevoegd met gewone lijm of goedkope silicoon. Dat werkt prima op de testbank, maar zodra ze op het plafond hangen, blijft de hitte hangen. De hitte zorgt er namelijk voor dat de isolatie barst en krimpt. Hierdoor raken de draden blootgesteld. Eén kleine trilling of beetje vocht kan dan al voldoende zijn om het apparaat kapot te maken.
Wij lossen dit anders op. In plaats van alleen lijm te gebruiken, maken we gebruik van hoge-Tg-harsen en compressiezetels. Hierdoor ontstaat een stevige, luchtdichte barrière. Dit zorgt ervoor dat de binnenkant stabiel blijft en dat er geen elektrische arcing optreedt.
Waarom ‘OEM-kwaliteit’ geen lege term is
Er zijn veel generieke verwarmers die gebruikmaken van een ‘dip-and-dry’-methode. Dit werkt even goed, maar na een paar honderd uur gebruik gaan ze meestal kapot.
Echte professionele afsluitingen vereisen precisiewerkzaamheden en een proces dat in verschillende stappen wordt uitgevoerd. Het resultaat? Een afsluiting die niet broos wordt. Wanneer de verwarmer van kamertemperatuur omhoog gaat naar 600°C, zal de afsluiting samen met het apparaat uitzetten en krimpen. Er zijn geen openingen meer, waardoor er geen corrosieve lucht naar binnen kan komen. Het is dus een solide verbinding die lang meegaat.
Eén ding om in gedachten te houden
Een betere afsluiting maakt het mogelijk om meer vermogen in een kleinere ruimte onder te brengen – wat natuurlijk fijn is. Maar er is één nadeel: wanneer de warmtedichtheid toeneemt, moeten de bevestigingsmiddelen in staat zijn om deze expansie bij te houden. Als het behuizing te stijf is, komt er fysieke druk op de verbinding. Zelfs de beste afsluiting kan breken als het frame niet genoeg meegeeft.
Kies dus altijd bevestigingsmiddelen die goed zijn voor de hoeveelheid beweging die het kwarts maakt wanneer het heet wordt. Dit bespaart u later veel problemen.